czwartek, 3 kwietnia 2014

"Entre dos tierras estás..."

El 1 de Abril. Voy por la ciudad con auriculares puestos. Escuchando el podcast de la Radio 3, programa "Hoy empieza todo" de esta misma mañana. Es el 30° aniversario de la muerte de Marvin Gaye y los autores del programa deciden rendirle homenaje. La mezcla de "melocotonazos", de ocurrentes comentarios de Ángel Carmona, de música de Marvin y de fragmentos de su biografía presentados por Gustavo Iglesias, comentarios sobre la situación actual y la fecha de hoy constantemente repetida consiguen que me sienta confundida. Estoy en el metro, viajando a Ursynów. He quedado para tomar un café con una amiga con que había trabajado en la Semana del Cine Español. Luego daré clase de español a otra chica muy maja. Cierro los ojos. Cuando los abro me sorprende ver que la nota que te dice qué hay que hacer en situación de peligro esté en polaco. Esperaba ver la en castellano o catalán como en el  metro barcelonés. 

Un día después, caminando por la Jagiellońska, hacia el cine Praha, veo un jardín infantil a mi derecha, los árboles con hojas emergentes, la luz parece distinta, incongruente y de repente me encuentro igual como en Valencia, el 19 de Marzo de 2009, cuando caminaba con Isa desde el lugar done aparcamos el coche hacia la plaza del Ayuntamiento para ver la Mascletá.

El estado de estar en un lugar pero sentirse como se estuviera en otro me parece absolutamente natural. Una vez más tengo la sensación de que el tiempo no es lineal. Tampoco nuestro concepto de espacio es correcto. 

niedziela, 23 marca 2014

14. Tydzień Kina Hiszpańskiego cz.6.

Fabián i Mariela są małżeństwem od 25 lat. On zajmuje kierownicze stanowisko w banku. Ona jest psycholożką. Wiodą dostatnie, spokojne, poukładane życie. Wytrącony z równowagi nagłą śmiercią kolegi Fabián za namową spotkanego przypadkiem, niewidomego pisarza (ewidentne nawiązanie do Borgesa) zaczyna szukać prawdziwej pasji. Nawiązuje romans z piękną rzeźbiarką, kobietą z obcego mu świata. To uczucie, kompletnie zmieni jego życie.


Scenariusz powstał na podstawie sztuki teatralnej "Cita a ciegas" (Randka w ciemno), Mario Diamenta.

To mroczna i piękna opowieść o przypadkowych spotkaniach, równoległych światach, nieuniknionych miłościach, pożądaniu, sile przeznaczenia i autodestrukcji.
Historia pisarza i jego niespełnionej miłości sprzed lat przypomina, że można przez całe życie żałować czegoś, czego się nie zrobiło.
Natomiast wątek Marieli jest przykładem na to, że można nie znać człowieka, którego się kocha i z którym żyje się pod jednym dachem przez 25 lat. Fabián nagle stwierdza, że jego dotychczasowe życie było błędem, wypaczeniem, chorobą. "Jak można żyć bez ryzyka?"- pyta- "Jak mogłaś przeżyć tyle czasu bez pasji?"

W roli pisarza legendarny Federico Luppi, którego polscy widzowie mogą pamiętać z filmów takich jak „Labirynt fauna”, „Kręgosłup diabła”, „Martin”, „Wiatr”,  „To co nas łączy”. Fabiana zagrał ceniony w Argentynie Darío Grandinetti znany u nas z doskonałej kreacji w „Porozmawiaj z nią” Pedro Almodovara.



Nieunikonione (Inevitable)

Hiszpania, Argentyna 2013 ǀ 97'
Reżyseria: Jorge Algora
Scenariusz: Jorge Algora, Héctor Carré
Zdjęcia: Suso Bello
Muzyka: Berrogüetto
Występują: Federico Luppi, Darío Grandinetti, 
Mabel Rivera, Carolina Peleritti

Język oryginalny: hiszpański
Napisy: polskie, angielskie
Tłumaczenie: Monika Mazur

Festiwal Kina Hiszpańskiego w Maladze 2013 -  
Konkurs Główny

czwartek, 20 marca 2014

14. Tydzień Kina Hiszpańskiego cz.5.

Ten wpis jest zdecydowanie spóźniony, ale podczas maratonu, jakim było tłumaczenie list dialogowych i redagowanie prac innych tłumaczek, najzwyczajniej w świecie nie miałam czasu napisać więcej o filmach.
 
Zacznę od krótkiej listy filmów, które moim zdaniem należy obejrzeć. Kolejność bynajmniej nie jest przypadkowa.

1.     Sztokholm
2.     Syn Kaina
3.     Nieuniknione
4.     Czarne diamenty
5.     Przecież wszyscy ją kochamy

Jeśli zdążę przed otwarciem, w kolejnym wpisie zamieszczę uzasadnienie. Teraz przejdę do numeru 2 na mojej top 5. Zauważyłam, że po tym jak tłumaczy się film widać jakość dialogów. Muszę powiedzieć, że praca nad polskim tekstem była czystą przyjemnością. 


Syn Kaina to, nagrodzony na Festiwalu w Maladze, debiut reżyserski Jesusa Monllaó. To inteligentny i zaskakujący thriller psychologiczny na podstawie bestsellerowej powieści Ignacia Garcii-Valiño. Książka bardziej dogłębnie przedstawia dramat rodziny, w której czai się zło. Jej autor wykorzystał swoje wieloletnie doświadczenie w pracy na stanowisku psychologa szkolnego. Może dlatego bohaterowie powieści, i w konsekwencji, filmu są tak dobrze skonstruowani i wiarygodni.

Syn Kaina wciąga, skłania do stawiania sobie pytań „skąd w dziecku zło?”, „gdzie popełniono błąd?”, „kto zawinił?”. Szachy w książce będące metaforą, w filmie są całym światem. Dość ciekawie pokazanym, trzeba przyznać.

José Coronado (Nie zazna pokoju, kto przeklęty, Goya, Ciało) jest niezrównany w roli ojca. Obiecujący debiut Davida Solansa, chłopaka o niepokojąco intensywnym spojrzeniu. Jestem ciekawa jego dalszej kariery. Na uwagę zasługują też zdjęcia oraz wyjątkowo trafiony dobór lokalizacji ( zarówno plenerów i wnętrz). Przy okazji dowiedziałam się o istnieniu takiego gatunku jak thriller śródziemnomorski, o którym więcej o nim można poczytać (po hiszpańsku i angielsku) na oficjalnej stronie produkcji.


Myślę, że to jeden z lepszych filmów w jakich miał okazję zagrać weteran Jack Taylor. I jedna z ciekawszych propozycji w tegorocznym programie Tygodnia Kina Hiszpańskiego.
 

Syn Kaina  (Hijo de Caín)
Hiszpania 2013 ǀ 100'
Reżyseria: Jesús Monllaó
Scenariusz: Sergio Barrejón i David Victori
Zdjęcia: Jordi Bransuela
Muzyka: Ethan Lewis Maltby
Występują: Julio Manrique, José Coronado, David Solans, María Molins, Jack Taylor
Język oryginalny: hiszpański
Napisy: polskie, angielskie
Tłumaczenie: Monika Mazur
Festiwal Kina Hiszpańskiego w Maladze 2013 – Nagroda ASECAN – Najlepszy Debiut Scenopisarski