Bzik na Pinterest

piątek, 14 grudnia 2012

Hiszpańskie filmy krótkometrażowe

Wpis gościnny Instytutu Cervantesa w Krakowie

Hiszpańskie filmy krótkometrażowe, 14 – 16 grudnia 2012, godzina 19.15,  Kino Pod Baranami

Szanowni Państwo,
Instytut Cervantesa w Krakowie oraz Kino Pod Baranami zapraszają na pokaz filmów krótkometrażowych zrealizowanych w różnych regionach autonomicznych Hiszpanii w 2009 i 2010 roku. Hiszpańskie filmy krótkometrażowe od lat mają wielką tradycję, zdobyły międzynarodowe uznanie. Reżyserzy tacy jak Buñuel, Almodóvar, Berlanga, Amenábar czy Recha swoją karierę zaczęli od kręcenia filmów  krótkometrażowych. Warto dodać, że trzecim najczęściej wyszukiwanym i oglądanym filmem w serwisie You Tube jest hiszpański film krótkometrażowy Lo que tú quieras oír. Filmy krótkometrażowe to jedna z gałęzi przemysłu audiowizualnego, która przeżywa obecnie rozkwit. Dzięki wsparciu samorządów lokalnych młodzi twórcy mają możliwość realizowania projektów, wyrażania swojego stylu i kreatywności. Filmy zdobywają międzynarodowe nagrody, są szeroko rozpowszechniane, ich twórcy rozwijają swoją karierę filmową.

Na pokazie zostaną pokazane filmy krótkometrażowe z Wysp Kanaryjskich, Estremadury, Madrytu, Walencji i Kraju Basków.
Filmy w wersji oryginalnej z polskimi napisami.

14 grudnia, godz. 19.15
Część pierwsza “Wyspy Kanaryjskie w filmie krótkometrażowym” (2009/2010)

The anniversary / Rocznica
reżyseria: Nayra, Javier Sanz Fuentes, 2009, 9 min.

Rocznica opowiada historię Mary (Maria Deasy) i Davida (David S.Hall), którzy próbując utrzymać swoje pozorne szczęście, każdego roku obchodzą monotonną rocznicę ślubu. Jednak jeden telefon w trakcie kolacji odkryje rzeczywistość, która jest dużo tragiczniejsza i bardziej niepokojąca. Historia niewyznanej miłości z zaskakującym zakończeniem.

Belanglos
reżyseria: David Pantaleón, 2009, 18 min.

We współczesnym Berlinie poznajemy życie trzech osób, które pomimo że całkowicie się od siebie różnią, łączy jedno - znudzenie i rutyna. Pewnego dnia, drogi ich życia połączą się, żeby stworzyć jeden, jedyny akt, który może uratować je od monotonii. Po tym „nadzwyczajnym” wydarzeniu, rytm ich życia wróci do dawnej rutyny...

W bezsenności
reżyseria: José Ángel Alayón Dévora, 2010, 5 min.

Jak co noc, mężczyzna chce spać. Praktykuje staranny rytuał w poszukiwaniu cennego snu, ale bezsenność jest niezwykle uporczywa.

Słowa
reżyseria: Emilio Alonso, 2009, 14 min

Madryt 2008, Marcos i Klara to para, która pomimo różnych problemów, postanawia zamieszkać razem. Klara próbuje sił jako dziennikarka i liczy na szansę, która pozwoli jej zaistnieć w telewizyjnym światku. Marcos jest odnoszącym sukcesy fotografem, który chce wyprowadzić się na Wyspy Kanaryjskie i prowadzić spokojne życie u boku swojego brata.

Jak zawsze
reżyseria: Jairo López, 2010, 25 min

Ich drogi znów się spotykają na imprezie sylwestrowej.

El extraño
reżyseria: Victor Moreno, 2009, 2 min

Człowiek śpi, być może śni, głębokie, nieświadome lęki objawiają się. Kim jesteśmy?2010). Duración: 62

Część druga. Filmy krótkometrażowe z Estremadury (2010)

Regeneracja
reżyseria: Rubén Prieto, 2010, 10 min 30 sec

Regeneracja (z łac. ĭo, ōnis) 1. Czynność i skutek regenerowania się. 2. Biol. Rekonstrukcja uszkodzonych lub utraconych części ciała lub narządów przez organizmy żywe

Tango Kondora
reżyseria: Juan Raigada Fernández, 2010, 10 min.

Wspomnienia, od których się ucieka. Miejsca do ukrycia się. Decyzje, których nie można zapomnieć.

VITE (ma non Troppo)
reżyseria: Jesús Mesas Silva, 2010, 9 min.

Zwykły dzień w zwyczajnym mieście. Bóg jest w niebie, Rubén chce podbić świat, a fińska nastolatka zaraz powiesi się na lampie. Ich życie za chwilę się zmieni, nawet jeśli o tym nie wiedzą.


15 grudnia, godz. 19.15
Pierwsza część. Madryt w filmie krótkometrażowym, 2009

Doppelgänger
reżyseria: Óscar de Julián, 2009, 20 min.

Óscar de Julián odkrywa, że istnieje inny Óscar de Julián. Od tej chwili życia obu Oscarów przeplatają się. Dwie historie zmywają się w jedną. W końcu nie będziesz w stanie zrozumieć jednej bez drugiej.

Tama
reżyseria: Martín Costa, 2009, 19 min.

Tama to konfliktowa nastolatka. Stałe kłótnie z matką sprawią, że wyruszy w podróż nie planując powrotu.

Parking
reżyseria: Jorge Molina, 2009, 11 min.

Pewien menadżer chce wsiąść do swojego samochodu… wtedy odkrywa, że inna osoba go uprzedzila.

Druga część. Madryt w filmie krótkometrażowym, 2009
The end
reżyseria: Eduardo Chapero-Jackson, 2009, 28 min.

Zwyczajna amerykańska rodzina musi walczyć o przetrwanie w coraz bardziej zdziczałym, z powodu braku wody, społeczeństwie.

Lepsze życie
reżyseria: Luis Fernández Reneo, 2008, 15 min.

Film oparty na prawdziwej historii, opowiada podróż trzech meksykańskich dzieci, które zgubiły się pustyni Sonory podczas próby przekroczenia granicy z USA. Historia, która powtarza się co tydzień w przygranicznych, meksykańskich miasteczkach, nakręcając jeden z najbardziej opłacalnych biznesów Meksyku: nielegalny handel imigrantami.

Trzecia część. Filmy krótkometrażowe z Walencji, 2010

Roślina mięsożerna
reżyseria: María Lorenzo, 2009, 8’ 40” min.

Kobieta sama w domu. Mężczyzna, może dwóch. Wenus Muchołówka. Mięsożerne kwiaty umierają po upolowaniu ofiary... ale nie wszystkie.

Zaliczka
reżyseria: Abdelatif Abdeselam Hamed, 2010, 14 min.

Ildefonso, ponad siedemdziesięcioletni starzec, odpoczywa na starym łóżku w swojej chałupie. Mieszkanie jest czyste i porządnie wysprzątane. Narzędzia do pracy w polu, które wiszą na belce, pokryte są warstwą kurzu, która wskazuje na to, jak dawno ich nikt nie używał. Nagle drżenie szyby w oknie wybudza Ildefonsa z letargu. Podczas jej umocowywania, przypomina sobie o części, której użył do jej naprawy poprzednim razem. Części, która zburza jego wewnętrzną bierność.

Przeddzień
reżyseria: Coté Soler, 2010, 13 min.

30 kwietnia 1972 roku. Pomyłkowe zatrzymanie. Drugie przypadkowe. Zdarzenie, które mogło zakończyć się tragicznie, przeplata się z momentami komicznymi, jest opowiedziane przez jego bohaterów 26 lat później.


16 grudnia, godz. 19.15
Pierwsza część. Filmy krótkometrażowe z Walencji, 2010

Mieszkanie nr 6
reżyseria: Avelina Prat, 2010, 17 min.

Mężczyzna podąża za innym mężczyzną i zaczyna naśladować jego sposób ubierania się, jego dom, jego pracę… jego życie.

Exlibris
reżyseria: María Trénor, 2009, 14 min.

Ile osób przede mną przeczytało, dotknęło i cieszyło się starą książką zakupioną w antykwariacie? Cztery różne osoby w czterech różnych miejsach i czterech różnych epokach, czytają, dotykają i używają tej samej książki. Exlibris to wizualny wiersz, który składa hołd starym książkom, antykwariatom oraz przyjemności czytania, a to wszystko za pośrednictwem jednego egzemplarza „Don Kichota”.

Druga część. Filmy krótkometrażowe z Kraju Basków, 2010

Ámár
reżyseria: Isabel Herguera, 2010, 8 min.

Inés jedzie do Indii, żeby odwiedzić swojego przyjaciela Ámára, który od lat mieszka w sanatorium psychiatrycznym. Inés wspomina ostatnie wspólne dni i obietnicę powrotu, złożoną przez przyjaciela.

Nagroda
reżyseria: León Siminiani, 2010, 16 min.

Pilar i Manuel przygotowują się do wieczoru, który powinien być uroczysty i szykowny. Powinien. Ale zbyt długo już zamiatają zbyt wiele spraw pod czerwony dywan...

Miesiące piasku
reżyseria: Ángel Aldarondo, 2010, 4:30 min.

Tuńczyki spędzają miesiące w stanie hibernacji w Morzu Kantabryjskim po okresie aktywnego odżywiania. Co roku te grupy układają się w formie pierścieni, pozostawiając okolice opustoszałe z powodu braku pożywienia.

Haraszo (Wszystko w porządku)
reżyseria: Miguel Ángel Jiménez, 2010, 21 min.

Khorosho to historia ponownego spotkania Andro i Beki, dawnych kolegów z wojska, którzy łączy wiele złych wspomnień, wiele wyrzutów sumienia, oraz góry i góry niedopałków.

Wielki wyścig
reżyseria: Kote Camacho, 2010, 7 min.

Rok 1914. Hipodrom w Lasarte ogłasza wyścigi o największą do tej pory nagrodę dla zwycięskiego konia. W wyścigu weźmie udział 8 najlepszych jeźdźców z ośmioma najlepszymi końmi z całego świata. Miłośnicy wyścigów oraz amatorzy zakładów ze wszystkich kontynentów, chcą wziąć udział w tym wielkim wydarzeniu:Gran Prix Pół Miliona.

Exhibition 19
reżyseria: Alaitz Arenzana y María Ibarretxe, 2010, 9 min.

Exhibition 19 to portret zbiorowy. Z jednej strony kobiet, które nie posiadają własnej ikonografii w świecie, który rządzi się prawem rynku, a z drugiej, miejsc, które składają się na ten świat.



BILETY:
13 zł
(normalny)
11 zł (ulgowy)

KARNET (3 filmy): 27 zł
Z karnetem - bilety tylko 9 zł!

Autor nieznany


poniedziałek, 10 grudnia 2012

Pokaz filmów kolumbijskich vol.5


Częściej piszę o filmach, które już miałam przyjemność obejrzeć. Tym razem kilka słów o obrazie, na który się właśnie wybieram. W ramach cyklu pokaz filmów kolumbijskich w Sol y Sombra Tapas Bar zamierzam dziś zobaczyć Como el gato y el ratón. Z opisu można wyczytać, że to historia konfliktu, który dzieli mieszkańców biednej dzielnicy. Tym co wywołało spór wydaje się być doprowadzona  do tego południowego zakątka Bogoty elektryczność,  ale prawdziwym powodem niesnasek są, jak zawsze, ludzkie przywary.
Reżyser, Rodrigo Triana sprawia wrażenie dość zagadkowej postaci. Z jego filmografii wynika, że Como el gato y el ratón  był jego pierwszym samodzielnie wyreżyserowanym filmem fabularnym, a kolejny zrobił w 2006. W międzyczasie zajmował się, i do dnia dzisiejszego zajmuje, kręceniem seriali telewizyjnych. Może to dziwić przede wszystkim dlatego, że Como el gato y el ratón  zdobył wiele nagród*, co świadczy o talencie reżyserskim Triany. 


Como el gato y el ratón, Reż. Rodrigo Triana, Kolumbia i Francja, 2002, 93 min.
Obsada: Jairo Camargo, Gilberto Ramirez, Alina Lozano, Paola Rey, Manuel Jose Chavez, Gilberto Ramirez, Marbelle

O samym cyklu, tym jak powstał i dokąd zmierza napiszę niebawem.
 

Dziś, (poniedziałek 10.12) godz. 20.30
Sol y Sombra Tapas Bar ul.Grzybowska 2, Warszawa



*Premio de Apoyo a la Producción, Ministerio de Cultura, Dirección de Cinematografía (Colombia) 1998,  Premio de Apoyo a la Postproducción,  Ministerio de Cultura, Dirección de Cinematografía (Colombia) 2000, Círculo Precolombino de Oro Mejor Película Colombiana en el 19º Festival Internacional de Cine de Bogotá (Colombia) 2002.
Premio de Apoyo al Guion¸ Ministerio de Relaciones Exteriores y de la Cultura (Fonds Sud - Francia) 1999, Premio de Apoyo a la postproducción, Ministerio de Relaciones Exteriores y de la Cultura (Francia) 2001, Sol de Oro, Cita de Biarritz, Festival de Cine y Cultura de América Latina (Biarritz - Francia) 2002.

piątek, 7 grudnia 2012

[Przepraszam!]... is this Spain?



Wpis gościnny. Materiały udostępnione przez dział kontaktów z Mediami Instytutu Cervantesa.

 
María Cañas (Sevilla, 1972), Zemsta byka

 [Przepraszam!]... is this Spain? 
 Wystawa w Galerii Instytutu Cervantesa w Krakowie, ul. Kanonicza 12
13 grudnia 2012 – 31 stycznia 2013

Godziny otwarcia wystawy:
Poniedziałek – czwartek:  10:00 - 19:00, piątek: 10:00 - 14:00

13 grudnia o godz. 18.00 - wernisaż wystawy z udziałem jej komisarz Maríi Ozcoidi.

Korrida, flamenco, tapas, siesta, słońce... Czy naprawdę tak widzą nas za granicą?
Instytut Cervantesa zaprezentuje dzieła różnych hiszpańskich artystów współczesnych, którzy poprzez swoją sztukę ukazują rzeczywistośc kwestionującą stereotypy dotyczące kultury hiszpańskiej. Niektóre z dzieł są rodzajem społecznego oskarżenia dotyczącego problemów współczesnej Hiszpanii: problemy mieszkaniowe, bezrobocie, imigracja, emigracja.              
Na wystawę składają się prace współczesnych artystów hiszpańskich (łącznie 13 prac powstałych w latach 2008-2010, z dziedziny fotografii, instalacji i wideo), których tematem wspólnym jest konfrontacja ze stereotypami silnie związanymi z Hiszpanią i próba ukazania prawdziwej twarzy tego kraju.  Projekt jest inicjatywą Stowarzyszenia Artystów Pensart oraz Instytutu Cervantesa, do tej pory realizowany był w Brasilii, Sao Paolo, Dublinie, Mediolanie, Neapolu i Rzymie.

Descripción: Colectivo UHF
UHF, UHF03_MAPAS, Ed. UHF, Madrid, 2002


Instytut Cervantesa w Krakowie, Wydział Intermediów ASP w Krakowie i Stowarzyszenie Pensart zapraszają na wydarzenia towarzyszące wystawie:
- wtorek, 11 grudnia, 11.00, Wydział Intermediów ASP, ul. Piłsudskiego 38/3

Carlos Llavata: Artist talk „Normal Performance Art” (wykład)

Normal Performance Artist jest projektem, który powstał trzy lata temu w Piotrkowie Trybunalskim.  Być może  to wręcz filozofia, którą praktykuję od tamtego czasu, i którą chcę się podczas tego spotkania z wami podzielić. Chcę opowiedzieć o specyfice takiego sposobu bycia-działania, które pozwala skupić się na możliwości odnalezienia innych przestrzeni  społeczno-fizycznych, różniących się od tych nam znanych, w których możemy swobodnie rozwijać nasze performerskie doświadczenia, czynności  mające miejsce w innych kontekstach i szukające rezultatów dalekich od konwencjonalnych, z mojego punktu widzenia z dwóch jasnych powodów. Pierwszy z nich to zaproponowanie alternatywy wobec ogromnej zapaści w dziedzinie niezależnej kultury, którą obserwujemy w ostatnich latach oraz znalezienie obiektywnych punktów do dyskusji i dialogu, które sprawią, że będziemy się kreatywnie rozwijać. Drugi to zaplanowanie strategii do działania wobec wzrastającej inwazji wielkich monopoli w kulturze i w ten sposób tworzyć sztukę w innych warstwach i kluczach społecznych poprzez proste akcje, mające na celu sprowokowanie do dyskucji oraz oraz wzbogacenie kulturowe tych sektorów, które pozostają odseparowane od artystycznych przestrzeni kulturowych.

- środa, 12 grudnia, 18.30, Wydział Intermediów ASP, ul. Piłsudskiego 38/3

Carlos Llavata: ISpain full for her (Dolorosa Pa-ella / Bolesna Pa-ella) – performance

Performance  nawiązuje do jednej z najbardziej charakterystycznych tradycji jednej z części Hiszpanii usytutowanej w hiszpańskiej Walencji: Paella jest bezsprzecznie jedną z ikon, która określa osobowość tego regionu oraz całego kraju, znana jest w światowej gastronomii jako znakomite danie wywodzące się z najbardziej skromnej warstwy społeczeństwa. Akcja dotyczy jej rytuału, zwyczajów i przygotowania; ten performance z poczuciem humoru , zakończy się rytuałem wyjętym z kontekstu z powodu lokalizacji geograficznej, a jej znaczenie nie będzie dotyczyło jedynie jedzenia przetrawionego w żołądku...

Wstęp na wszystkie wydarzenia wolny.

środa, 5 grudnia 2012

Jaume Plensa i jego piękne rzeźby.



Jaume Plensa otrzymał prestiżową nagrodę Sztuk Plastyczych (Premio de Artes Plásticas 2012) przyznawaną przez hiszpańskie Ministerstwo Edukacji, Kultury i Sportu. Dlaczego o tym wspominam? Dlatego:







Jaume Plensa urodził się w Barcelonie w 1955 i tam miała miejsce jego pierwsza wystawa w 1980. Od tego czasu mieszkał i pracował w Berlinie, Brukseli, Anglii, Francji, USA. Teraz funkcjonuje pomiędzy Paryżem i Barceloną. Wykładał w École Nationale des Beaux-Arts w Paryżu i na wielu innych uniwersytetach i instytucjach związanych ze sztuką. Współpracuje z School of the Art Institute of Chicago.
Jest laureatem wielu prestiżowych nagród zarówno w Hiszpanii jak poza granicami kraju. Szczegóły można znaleźć w notatce biograficznej na jego stronie http://jaumeplensa.com/joomla/
Stąd też pochodzą zdjęcia prac barcelończyka. Fotografie z innych źródeł są podpisane. Gorąco zachęcam do odwiedzenia strony, ponieważ tutaj prezentuję jedyne te zdjęcia, które udało mi się pobrać i uważam, że ten wybór nie jest wymierny i nie oddaje talentu artysty.

antena3.com Jaume Plensa, en una imagen de archivo | Foto: EFE


Twórczość Jaume Plensa można podzielić według materiałów, jakich używał. Na początku tworzył w materiałach z odzysku, żelazie, brązie, miedzi. Potem do środków wyrazu dołączył światło i tekst w reliefie. Ostatnio pracuje w żywicy syntetycznej, szkle, marmurze, plastiku, wykorzystuje też światło, video i dźwięk. Stworzył też dużą kolekcję prac na papierze i akwafort. Inną gałęzią jego twórczości jest praca nad kostiumami do przedstawiań teatralnych i opery.
Wiele z rzeźb Plansy wystawianych jest w przestrzeni publicznej, między innymi w Hiszpanii, Francji, Japonii, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Kanadzie, USA. Liczne trafiają też do galerii na całym świecie.